Malowanie

LEgO

W nazwę LEGO jest wpisane imię naszego syna. Ma to swoje konsekwencje. Leo kocha Lego i potrafi z klockami zrobić coraz więcej.
Dziś odkrył, że potrafi samodzielnie składać samoloty. Nie byle jakie. Zachowana jest symetria. Jest kadłub. Musi wystawać dziób. Każdy samolot też ma ogon ze statecznikiem pionowym z dodatkowego klocka (na zdjęciu są samoloty przed dodaniem statecznika).
Ładnych parę miesięcy temu składaliśmy razem takie samoloty, ale głównie składał tatuś. Leo jeszcze nie miał takiej sprawności i zmysłu konstruktorskiego. Nagle, po tak długim czasie, zmysł się pojawia i chłopak sam, bez żadnej zewnętrznej inspiracji, potrafi i robi.
Takie obserwacje, w szczególności, sprawiają, że tatusia rozpiera duma i rozpalona zostaje wiara w geniusz syna!

Zabawy Lea

Leo najchętniej bawi się oczywiście samochodami. I pociągami - szczególnie od czasu, gdy poznał książkę i film "Ekspres Polarny" - oglądamy prawie codziennie.

Wykolejony

Leo i tuba

Pola ma 3 miesiące!

Pola to 5,5 kg radości. jest wspaniałym dzieciaczkiem, który jest szalenie wyrozumiały dla swoich rodziców, udręczonych przez starszego szatana:) Pola jest niesamowicie komunikatywna - gapi się na ludzi i przedmioty (a oczy ma wielkie, szczególnie w porównaniu z bratem), uśmiecha, gada, mało płacze, dobrze śpi w dzień i w nocy. Ideał? TAK!

Ok, ten ideał nie przepada za brzuszkowaniem, ma wtedy nieco krzywą minkę:

Leo ma 2,5 roku!

Kochany synek nasz skończył 2,5 roku. Piękny wiek, szalony, zbuntowany. Leo jest niesamowicie ruchliwy, ciekawski, uparty, dąży do samodzielności za wszelką cenę, nawet mimo braku umiejętności, 3 x na godzinę przeżywa ogromne frustracje egzystencjalne, jest niezwykle przywiązany do rutyny, a jednocześnie się buntuje przed kąpielą, przebieraniem, wyjściem do przedszkola. A przedszkole bardzo lubi! Nie jest lekko, ale to rozwojowe i przejściowe.

 Leo SAM miesza jajo

Aktualnie ulubiona szminka Leo. Leo z nią biega, je i śpi.

Sanki w Supraślu

Po raz pierwszy w tym sezonie wybraliśmy się całą rodziną - i w dodatku z Państwem Rogalami! - na prawdziwą zimową wyprawę - na sanki do lasu koło Supraśla. To było pierwsze wyjście od dłuższego czasu, bo Leo i Pola kurowali się od wielu dni w domu. No i też pierwsze spotkanie Poli ze śniegiem. Było rewelacyjnie - w Supraślu nadal zimą jest pięknie, tak jak w epoce przedleonardowej, kiedy jeździliśmy tam na nordic walking. Dzieci były w świetnych humorach - nic dziwnego księciunio i księżniczka prawie cały czas jechali sobie na saniach, no a potem były zjazdy pionowe, radość wielka!

 Jedziemy??

 Polarnicy (Hania zrobiła myk!)

 Zium! Tatuś Lea biegnie niemal równie szybko jak Leo jedzie

Spotkanie przy herbatce z termosu z Państwem Bednarkami

We-ge-ge!

Leo ma epizody złości. Chyba w związku z uziemieniem w domu - leczymy przewlekłe kataro-kaszle i siedzimy w chacie bez żłobka i spacerów. No więc Leo rozpiera energia i kiedy się rozszaleje i np. skacze na nas lub na Polę, lub rozrzuca zabawki, a my zaczynamy go strofować - wybucha złość. Jest wtedy szkaradna minka, bywają próby ugryzienia, krzyki, i jest też werbalizacja emocji: "we-ge-ge", wypowiedziane z taką intonacją, że nie można mieć wątpliwości, że jest to paskudny bluzg!
Zaproponowałam mu, że w chwili złości może podrzeć lub pognieść kartkę, zobaczymy czy to zadziała...

Pola ma 2,5 miesiąca

Leo sam

Leo coraz chętniej uczestniczy w domowych zajęciach. Za odkurzanie bierze się już od dawna, kładąc się na podłodze i wsuwając ssawkę w najgłębsze zakamarki. Ostatnio z przyjemnością zmywał ze mną naczynia, czy reperował sanki z dziadkiem.
Dziś rano, u babci Hani, wspólnie przyrządzał omlet ze szczypiorkiem. I o ile omlet zazwyczaj podany jaśniepanowi na stół nie smakuje za bardzo, o tyle ten przyrządzony własnymi ręcyma został wchłonięty bez mrugnięcia okiem (co widać na załączonym obrazku).

Pobyt u babci to także zaglądanie w zakamarki i wydobywanie z nich ciekawych eksponatów. Czasem, także zakładanie tych eksponatów. Tutaj, Leo w stroju speleologa:

Głowa do góry, Pola!

Leżenie jest nudne, panienka coraz częściej domaga się noszenia i pokazywania jej świata, a kiedy podnosi głowę, ma zupełnie inną, śmieszną - bo poważną - buźkę ze zmarszczonym czołem:)

Pola gada

Jeszcze jeden świąteczny wpis - otóż w Wigilię, mając ciut ponad 2 miesiące, Pola zaczęła po raz pierwszy gaworzyć! Coraz częściej też się uśmiecha, prawie zawsze jak widzi uśmiechniętego człowieka nad sobą - to jest cudowne.

Tu poważna, ale taka ładna!

A tu uśmiechy podczas pozowania z Leem:

Zdrówka, zdrówka i jeszcze raz...

Wigilia w tym roku wypadała w poniedziałek więc teoretycznie okres świąteczny zaczynał się od soboty. Tymczasem my zaczęliśmy go z wysokiego C Lea (gdzie "C" to Celsjusz, a konkretnie 40) i kaszlem Poli. Czyli wizyta u doktora i worek medykamentów.

 Leo spisał się koncertowo jako elf. Z wielkim zaangażowaniem rozdawał prezenty od Mikołaja. A było ich sporo w tym roku...

Leo is not impressed

II dzień Świąt

Dla Poli były to pierwsze Święta w ogóle. Dla Lea były to pierwsze Święta, w które był tak zaangażowany emocjonalnie (prezenty! Mikołaj! choinka! pierniczki!).

Mimo ton wysmarkanych chusteczek, to były udane Święta.

Choinka

Przedświątecznie

Atrakcje przedświąteczne są może nawet przyjemniejsze niż same Święta! W tym roku z Leonardem piekliśmy pierniczki, dekorowaliśmy je razem z Rogalami, była też firmowa impreza z Mikołajem.

 Leo wycina ciastka

Leo przymierza akcesoria Hani

Z Mikołajem i Olgierdem

Pola ma 2 miesiące!

Pola jest wspaniałym dzidziusiem, ma apetyt, lubi spać, ale jest też ciekawa świata, pięknie skupia wzrok na ciekawych obiektach i wygląda jakby rozumiała więcej niż przeciętny bobas;) Ma niestety nadal wysypkę na twarzy, raz mniej, raz więcej, ale chyba nie przeszkadza jej to - jest tylko ciut mniej fotogeniczna.

 Jeden z pierwszych uśmiechów!

Polencja jest przeciętnej wielkości bobasem.

Miejsca

Ulubionym miejscem Poli są oczywiście ludzkie ręce/kolana, a Leo dziś zamieszkał na półce.

Leo & kultura

W weekend byliśmy na wernisażu wystawy naszych znajomych - Państwa Puszkarów - i oglądaliśmy (z Polą) wnętrze Opery, która wyrosła 50 m od naszego domu.

Leo i malunek naścienny stworzony z koleżankami podczas wernisażu 

Droga powrotna przez zimowe centrum Bstoku (-8 st.C!)

Opera - w środku. Heller wita się z Polą 

Opera - na zewnątrz

A tu film z malowania na ścianie - Leo & Hania w akcji: 

Pati i Adam

Lea odwiedziła Patrycja, jego niania z Warszawy, z narzeczonym Adamem, który jest ulubieńcem Lea. Ostatni raz Leo widział ich ponad 4 miesiące temu. Byliśmy ciekawi reakcji. I rzeczywiście na początku Leo był bardzo nieśmiały i klasycznie chował się za nasze nogi! Po chwili była już zabawa na całego.

Leo i Pola

Pola ma już 7 tygodni i coraz więcej czasu spędza z otwartymi oczami. Spojrzenie ma bystre aż strach!

1 grudnia

6-tygodniowa Pola po raz pierwszy wyszła na spacer w chuście. Bardzo, bardzo przyjemnie - jest jeszcze taka leciutka (nieco ponad 4 kg), że można z nią wędrować długo i daleko. Oby tylko nie zmroziło za bardzo...