Leo sam

Leo coraz chętniej uczestniczy w domowych zajęciach. Za odkurzanie bierze się już od dawna, kładąc się na podłodze i wsuwając ssawkę w najgłębsze zakamarki. Ostatnio z przyjemnością zmywał ze mną naczynia, czy reperował sanki z dziadkiem.
Dziś rano, u babci Hani, wspólnie przyrządzał omlet ze szczypiorkiem. I o ile omlet zazwyczaj podany jaśniepanowi na stół nie smakuje za bardzo, o tyle ten przyrządzony własnymi ręcyma został wchłonięty bez mrugnięcia okiem (co widać na załączonym obrazku).

Pobyt u babci to także zaglądanie w zakamarki i wydobywanie z nich ciekawych eksponatów. Czasem, także zakładanie tych eksponatów. Tutaj, Leo w stroju speleologa:

Głowa do góry, Pola!

Leżenie jest nudne, panienka coraz częściej domaga się noszenia i pokazywania jej świata, a kiedy podnosi głowę, ma zupełnie inną, śmieszną - bo poważną - buźkę ze zmarszczonym czołem:)

Pola gada

Jeszcze jeden świąteczny wpis - otóż w Wigilię, mając ciut ponad 2 miesiące, Pola zaczęła po raz pierwszy gaworzyć! Coraz częściej też się uśmiecha, prawie zawsze jak widzi uśmiechniętego człowieka nad sobą - to jest cudowne.

Tu poważna, ale taka ładna!

A tu uśmiechy podczas pozowania z Leem:

Zdrówka, zdrówka i jeszcze raz...

Wigilia w tym roku wypadała w poniedziałek więc teoretycznie okres świąteczny zaczynał się od soboty. Tymczasem my zaczęliśmy go z wysokiego C Lea (gdzie "C" to Celsjusz, a konkretnie 40) i kaszlem Poli. Czyli wizyta u doktora i worek medykamentów.

 Leo spisał się koncertowo jako elf. Z wielkim zaangażowaniem rozdawał prezenty od Mikołaja. A było ich sporo w tym roku...

Leo is not impressed

II dzień Świąt

Dla Poli były to pierwsze Święta w ogóle. Dla Lea były to pierwsze Święta, w które był tak zaangażowany emocjonalnie (prezenty! Mikołaj! choinka! pierniczki!).

Mimo ton wysmarkanych chusteczek, to były udane Święta.

Choinka

Przedświątecznie

Atrakcje przedświąteczne są może nawet przyjemniejsze niż same Święta! W tym roku z Leonardem piekliśmy pierniczki, dekorowaliśmy je razem z Rogalami, była też firmowa impreza z Mikołajem.

 Leo wycina ciastka

Leo przymierza akcesoria Hani

Z Mikołajem i Olgierdem

Pola ma 2 miesiące!

Pola jest wspaniałym dzidziusiem, ma apetyt, lubi spać, ale jest też ciekawa świata, pięknie skupia wzrok na ciekawych obiektach i wygląda jakby rozumiała więcej niż przeciętny bobas;) Ma niestety nadal wysypkę na twarzy, raz mniej, raz więcej, ale chyba nie przeszkadza jej to - jest tylko ciut mniej fotogeniczna.

 Jeden z pierwszych uśmiechów!

Polencja jest przeciętnej wielkości bobasem.

Miejsca

Ulubionym miejscem Poli są oczywiście ludzkie ręce/kolana, a Leo dziś zamieszkał na półce.

Leo & kultura

W weekend byliśmy na wernisażu wystawy naszych znajomych - Państwa Puszkarów - i oglądaliśmy (z Polą) wnętrze Opery, która wyrosła 50 m od naszego domu.

Leo i malunek naścienny stworzony z koleżankami podczas wernisażu 

Droga powrotna przez zimowe centrum Bstoku (-8 st.C!)

Opera - w środku. Heller wita się z Polą 

Opera - na zewnątrz

A tu film z malowania na ścianie - Leo & Hania w akcji: 

Pati i Adam

Lea odwiedziła Patrycja, jego niania z Warszawy, z narzeczonym Adamem, który jest ulubieńcem Lea. Ostatni raz Leo widział ich ponad 4 miesiące temu. Byliśmy ciekawi reakcji. I rzeczywiście na początku Leo był bardzo nieśmiały i klasycznie chował się za nasze nogi! Po chwili była już zabawa na całego.

Leo i Pola

Pola ma już 7 tygodni i coraz więcej czasu spędza z otwartymi oczami. Spojrzenie ma bystre aż strach!

1 grudnia

6-tygodniowa Pola po raz pierwszy wyszła na spacer w chuście. Bardzo, bardzo przyjemnie - jest jeszcze taka leciutka (nieco ponad 4 kg), że można z nią wędrować długo i daleko. Oby tylko nie zmroziło za bardzo...